Skip to content

Moeder en kind

7 december 2010


En plots kreeg ik contact met een moeder en een kind – hier heel ver vandaan. Zij had haar kind heel dicht bij haar en moet in het leven de dingen zelf op knappen. Haar man had haar verlaten, toch was er liefde toen het kind gemaakt was, maar nu is hij heel ver weg en heeft besloten haar niet horen. Haar ouders wilde niets meer van haar weten. De tranen biggelde over mijn wangen en ik werd zo getroffen door haar pijn.
Ik mocht haar aanraken en die moeilijkheden waar ze nu in zit verzachten. Maar ik denk dat ik hierin ook getroffen was over mijn eigen stukje. Het er alleen voor staan, het niet begrepen worden en mensen die je mijden.
Er kwam hierdoor een pijn in mij zelf los – die ik niet herkende, maar wel deel van mij was. Het enige wat ik kan doen het laten stromen.
Door bij haar te zijn – mag ik haar de warmte zenden en ook het oude verdriet in mij zelf los laten.

Advertenties

From → persoonlijk

7 reacties
  1. verdrietig ,maar toch ook heel bijzonder ,want inderdaad het brengt jouw verdriet ook omhoog .
    is ook een les voor mij ,om de kwetsbaarheid van een ander ,in mijzelf toe te laten ,en daardoor ook dat wat ik voel over mijzelf te laten komen en weer gaan .
    xxxknufffffffffie van mij xxxxxxxxxx

  2. ja, soms kan een ontmoeting wat met je doen….

  3. Mooi als een ontmoeting dat teweegbrengt Marja.
    Dikke knuffel

  4. Het lijkt erop dat we ons steeds bewuster worden van onze onderlingne verbondenheid op dezd wereld.

    Warme knuffel,

    Droomvadertje

  5. wat mooi kruidje, dat het mes aan twee kanten snijdt,
    oud verdriet loslaten da’s goed, want dat maakt je ziek hé,

    ik heb een soortgelijke ervaring gehad, maar ehhhh
    dat vertel ik je nog wel eens:-)

    xxx

  6. Ha Marja,

    Herkenbaar dit hè meis, tis momenteel bar en boos in de wereld en ik weet dat het er bij hoort…het staat geschreven, maar toch het doet pijn!

    Blijf bij je mooie zelf, en je prachtige werk…daar kun je alle liefde uithalen die in je zit!

    Liefs, Lis

  7. Annie permalink

    Wat een kippenvel krijg ik hiervan Marja , vind het verschrikkelijk voor dat meisje , zou zo wel iets voor haar willen doen , verstoten door je fam ook nog , wat erg zeg !

    Sorry, maar hem zou ik door elkaar willen rammelen , je kan het niet maken om het hier bij te laten , en niets van je te laten horen , maar ja ik kan er mag en niet over oordelen natuurlijk , maar vind het heel triest !
    Dat hier door je eigen verdriet naar boven kan komen , is vervelend maar misschien wel goed dat het er nu uit komt.
    Heel veel sterkte Liefs Annie

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: