Skip to content

Een speciale ontmoeting in Canberra

27 februari 2011

In Canberra kwam ik bij de aborigenal ambasade – het was meer een tentenkamp. Als protest geplaatst tegenover het oude parlementsgebouw.
Daar ontmoette ik haar – het was een aborigenal vrouw, die vertelde over het protest dat ze al jaren 1995 voert tegen de regering en waarin de aborigenals niet gezien worden. Al vanaf 1995 is er een permanente kamp van aboriginals tegenover het oude parlementgebouw, waar zij leeft in een tentekamp met een stuk of wat andere mensen die dit protest hevig ondersteunen.
We hebben daar gesproken over haar aborigenal achtergrond, het feit dat zij uit haar gezin is gerukt en als wees is opgegroeid in een westers gezin en pas toen zij 29 jaar was haar echte ouders mocht leren kennen. We merkte zo veel de zelfde lijnen en bij een stevige omhelsing kwamen we er achter dat we elkaar alleen maar konden aanvullen en dat de energie het zelfde stroomde.
Daar waar het nieuwe parlementgebouw was – is voor aborigenal heilig grond en die berg hebben ze afgegraven om eerst een parkeerplaats neer te zetten, met daar boven op een parlementgebouw.
Een plaats van healing een plaats van bezinning en dan te bedenken dat onze auto ondergedompeld is met dit heilige vuur… Want die stond daar in de garage.
Ik kan me voorstellen dat dit voor aborigenals echt kwetsend is geweest.
In deze stad is alles bedacht – maar je ziet hierin zo weinig linken naar aborigenals toe. Het is allemaal zo westers gemaakt. Zelfs de marmer komt uit Italie en de meeste parlementleden hadden Rome voor ogen, toen ze de stad bouwden. Er is niets dat verwijsd naar aborigenals en de originele bevolking van het land. We hebben gesproken over de hollanders en dat zij er van overtuigd is ook nederlands bloed in haar aderen te hebben. Toen in 1700 heeft er samensmelting rassen plaats gevonden, vandaar dat sommige groepen zwarte huid en blond haar hebben. Maar deze samensmelting is wel in harmonie gegaan en heeft juist gezorgd voor een verreiking van de cultuur.
Ook heb ik verteld hoe het komt dat er in de boeken zo weinig respect is voor vrouwen en hoe zij dat in haar cultuur ondervond. Ze vertelde me dat dit allemaal opgeschreven is door westerse mensen en vanuit hun beleving is verteld. Dat er zeker respect was voor vrouwen en dat de verhalen vanuit de intuitief weten tot hun komen, omdat de westerse mensen in het verleden de samenleving van de aborigenals behoorlijk hebben ontwricht.
De ceremonies en de gebruiken van vroeger worden weer toegepast en we hebben deel uit mogen maken van een heilige berg spirit.
Bij de altijd brandende vlam, stonden wij met z’n drieen met een eucaliptus tak in ons handen en mochten een wens doen. Een blok brandend hout draaide om toen we de ceremonie begonnen, dat vond ik heel speciaal. En de takken branden eigenlijk gelijk.. De spirit van een zijn heb ik gewenst, waarin we vanuit ons hart de ander zouden benaderen, in plaats met het hoofd. Dat vanuit respect nieuwe mogelijkheden geboden kunnen worden om dingen te ervaren en dat we de transformerende kracht gebruiken om tot elkaar te komen.
Dit samenzijn was heel speciaal en ik ga zeker haar boodschap de wereld in zenden. Niet alleen voor aborigenals maar voor een ieder die te maken heeft met onrecht, dat we elkaar mogen begrijpen.
Ik zie een tijd waarin dat wel gaat gebeuren en dat we niet tegenover elkaar staan maar samen staan. Als we mensen voeden met het positieve dan zal het ook effect hebben tot de hele samenleving.. en daar geloof ik in.

Advertenties

From → australie

10 reacties
  1. Wat een bijzondere ontmoeting heb je daar gehad Marja…………………
    XXXm

  2. Volgens mij iszit ook in je karma daar terug te gaan, je bent daar helemaal thuis, Marja. helemaal jouw ding. geen toeval. ik zie je graag.

  3. Wat een mooie ontmoeting!

  4. En ik geloof het met jou Marja!
    Dikke knuffel

  5. Annie permalink

    Op zulke ontmoetingen had je gehoopt he Marja .
    Elke keer al verwachte ik zo,n verhaal .
    Heerlijk zo,n ontmoeting dat is intens genieten .
    L Gr, Annie

  6. mooi marja,

    vrouwen zijn nog vaak het ondergeschoven kindje,

    we’ve got to fight for our rights:-)

    xxx

  7. Een mooi verhaal Marja, koester het

  8. ik ben hier weer wat komen bijlezen, en je maakt nogal een reis, de aboriginals boeien me in australie het meest

  9. ik denk dat zij en haar lotgenoten het heel moeilijk hebben gehad als halfbloed zijnde.
    want je kunt het versmelting noemen, maar fact is dat aboriginal meisjes domweg verkracht werden door de blanke grootgrondbezittes.
    de “creamies” hoorden niet in de witte wereld, maar ook niet in de aboriginalwereld.
    en dan ook nog als vrouw.
    de vrouwen onderwerping heeft plaatsgevonden vanuit eerst de katholieke kerk en daarna de gereformeerde kerken.
    en wilders maar praten over de vrouwenonderdrukking van de islam hahaha:))

    • marjatobe permalink

      Waarom zou je in het verleden willen hangen als je zoveel vanuit de toekomst kan doen. Ik heb genoten van de ervaring en ja we hadden op zielsniveau veel te delen. Als je zelf op avontuur gaat, zal je merken dat je veel er voor terug krijgt…

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: