Skip to content

Vanuit een verleden vol pijn

16 mei 2011


Als je deze foto bekijkt, dan denk ik dat er ook een gevoel je omsluit… en het is waar. Het is een beladen plaats. De sommige mensen die hier beelden van binnen krijgen – kan ik alleen maar bevestigen dat het waar is wat je ziet. Het kan hard binnenkomen.
Toch vraag ik even om er niet voor weg te lopen, maar daarin de transformerende vermogen van je zelf daarin aan te spreken en er positief mee om te gaan. Het zenden van positieve energie zorgt dat negativiteit opgeruimd gaat worden en zorgt voor een bos van vertrouwen en liefde. Zie het als een roos die je in kijkt en dat je op deze molshopen mag planten.
Dit is een bos dat Westerbork heet. Alles daar is beladen met dood, verdriet en miskenning. De plaats heeft wel wat hulp nodig om te transformeren naar een stuk positiviteit. Dat we de Joden herrinneren dat zij zijn weg gevoerd – is goed, we hoeven ze niet te vergeten, maar deze mensen zijn niet alleen dood gegaan om het verdriet daar vast te houden. Ze blijven niet als zielige wezens, maar ze zijn net zoals wij en mogen ook weer verder gaan.
De natuur, het bos, geeft nieuwe uitdagingen te zien. Gelukkig maar en deze molshopen zorgen dat het gebied wordt omgewoeld. Voor wat? Voor nieuwe energie en dat is prachtig.
Je kunt zien met spirituele oog dat hier veel experimenten hebben plaats gevonden met mensen. Ik zag behandeltafels en ook gaskachels.. Er is hier veel leed toegedaan, maar je kan ook zien, dat dit stuk natuur ook weer het proces van transformeren laat zien. Het verdriet en pijn wordt opgeruimd net zoals wij dit doen.


In ons leven is het ook zo .. de nieuwe uitdagingen zorgen er voor dat we de dingen met andere ogen mogen bekijken en dat we leren om met de verworven indrukken nog dieper onszelf mogen leren kennen.

Ik hoop te ervaren dat hier op deze plek ooit weer eens rozen komen te staan, omdat ze laten zien dat het getransformeerd mag worden.
Dit is mijn inzien nog veel belangrijker dan alles in ere herstellen, omdat dit een mens verder kan brengen.

De laatste keer dat ik hier was, ben ik deel geweest van een stuk verwerking en ik kom er vaker om juist dat licht hier neer te zetten.

Advertenties
15 reacties
  1. een fijne dinsdag wens ik je

  2. als we nu eens allemaal onze positiviteit sturen, kruidje. zou dat niet helpen? 😉

  3. dreamspeaker permalink

    westerbork zijn we al vaak geweest en toch is het een plaats van vooral verdriet en dood. vooral waar de barakken hebben gestaan en waar het monument is met de symbolen is het bijna niet te doen om als spiritueel persoon te gaan staan. Ik heb daar 1x gestaan en ik moest er weer weg van want het verdriet etc vliegt je daar om de keel. Ook binnen in het museum bij de foto’s van de dokters waar men in het geheim de meest gruwelijke experimenten uitvoerde ging ik zowat van m’n stokje. Het is goed dat dit er nog is om ons er aan te herinneren dat zoveel mensen voor niks zijn gestorven, enkel en alleen omdat ze joods waren…

  4. Mooi Marja, zo als je het beschrijft
    maar zo als jij die beelden binnen krijgt
    lijkt het mij zwaar.
    Groetjes Christiene.

  5. heel stilletjes gelezen …. en bij nagedacht

  6. We kijken zo vaak terug, maar terwijl de tijd verstrijkt blijven alleen de herinneringen over, wat heeft dit de mensen van daag de dag te zeggen?
    Laten we ons nog wel raken en hoe gaan we daar mee om?
    Dat zijn zo even mijn gedachten hierbij.

    Hartige groet,

    Boomvader Ruerd

  7. Ik weet ook meer |Anneke, maar ga dat niet allemaal in een log plaatsen. Je komt het van zelf wel weer tegen..

  8. de foto an sich zei me niets, je uitleg maakt meer duidelijk

  9. nergens voor weglopen marja,
    nee dat zal ik niet gauw doen , tenzij het een onbegonnen strijd is…
    dan mag je me laten…

    mooi geschreven

  10. er is op die plek zoveel aan verwerking, niet alleen de joden.
    dan zou je de plek tekort doen, er ligt daar zoveel meer.
    maar in diverse tijdlijnen is daar heel veel ellende en verdriet in elkaar verweven.

  11. prachtig en de tekst super
    genieten
    groetjes antony

  12. Ik krijg geen beelden maar voel een nare sfeer. Mooi idee dat de molshopen zorgen voor verandering.

  13. Zo knap ge- en beschreven lieve Marja… mooi mens!
    En ook een Bourgondisch mens zoals ik bij mij mocht lezen… Geniet van het leven meid, en van de nieuwe kansen die de week je biedt!

  14. en daar heb je gelijk in…

  15. Ik ga liever wandelen in een bos waar de kikkers kwaken en de vogeltjes zingen….ik wens je nog een toffe week

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: