Skip to content

Terug van een reis Auschwitz

25 oktober 2011


Woorden schieten te kort voor wat ik gezien heb in Auschwitz. Er waren twee niveau’s om aan te verbinden. Je kan kiezen om de pijn te voelen die daar heerste, je kan ook kiezen om de pijn te transformeren.

Ik ging vaker met mijn zaadjes te werk en strooide daarin allerlei positieve energie op het terrein – door denkbeeldig zaden van kruiden te verspreiden of heb ik met het blazen van mijn bellen er weer wat positieve energie gebracht.


Het was er leeg, het was kaal en de energie was koud op het terrein en het viel me op dat zelfs geen vogels waren.


Je zag de gasovens, je zag de barakken, de treinrails en de poort. Er waren ook veel mensen die daar rondliepen. De sfeer was ingetogen en respectvol.

Ik ben blij dat we met z’n vieren waren en dat we steun aan elkaar hadden.. Het was enorm wat er is gebeurd.

Advertenties

From → avontuur, persoonlijk

12 reacties
  1. Zo iets te zien, doét wat met je hé Marja…

  2. De foto’s laten het voelen Marja, wat intens.

  3. Indrukwekkend moet het zeker zijn geweest, de beelden tonen dat ook

  4. Daar word je effe stil van als je die ovens al is het maar in de verte op foto’ ziet

  5. een héél intense serie foto’s marja,
    daar ga je nog wel even mee bezig zijn denk ik

  6. je beelden zeggen zoveel, kruidje!!

    dit is een reis die gaat blijven nazinderen, vermoed ik.

  7. Dat doet heel wat met je he Marja
    je kent de beelden van de tv en de geschiedenis
    Maar als je daar bent daar word je toch wel stil van.
    Groetjes Christiene.

  8. Wat triest je voelt het gewoon vanaf de foto,s .
    Liefs

  9. Mag nooit ofte nooit verdwijnen , Maria ! En al die ultra rechtse zakken , laten ze eens gaan kijken , wat hun perspectief is als ze zo doorgaan.
    Noot ; Mijn vader is krijgsgevangene geweest , nooit een normale en gezonde vader gehad !

  10. die foto’s spreken voor zich.
    ja wat daar gebeurd is is heel erg en die gevoelens van (doods)angst en ontbering hangen daar nog.
    Als zelfs de vogels er wegblijven.

  11. je foto’s geven heel goed het gevoel weer
    zeker die van het terrein, die leegte, de ijzige stilte die je bijna voelt, het geleden pijn

  12. Boomvader Ruerd permalink

    Hey die Marja,

    voelde even het verdriet wat er nog heerst.
    Toch mooi dat je wat zaden van licht en liefde hebt uitgestrooid, dat zal vast helpen om de zaak weer wat te transformeren.

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: